Sesja popularno-naukowa
Wsparcie inżynieryjne w Wielkiej Wojnie z Zakonem Krzyżackim 1409-1411

      8 czerwca 2010 roku odbyła się sesja populano-naukowa zatytułowana: Wsparcie inżynieryjne w  Wielkiej Wojnie z Zakonem Krzyżackim 1409-1411, zorganizowana przez Departament Wychowania i Promocji Obronności MON, Szefostwo Inżynierii Wojskowej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego oraz Centralną Bibliotekę Wojskową im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.
      Sesja wpisała się do kalendarza ogólnopolskich obchodów sześćsetnej rocznicy wiktorii grunwaldzkiej, będącej kluczowym momentem Wielkiej Wojny z Zakonem Krzyżackim z lat 1409-1411. Organizatorzy postawili sobie za cel przybliżenie mniej znanego aspektu działań inżynieryjnych podczas kampanii 1410 roku.

      W imieniu Departamentu Wychowania i Promocji Obronności MON, gości przywitał Zastępca Dyrektora płk Mirosław KARASEK.

      Pierwszym prelegentem był Szef Inżynierii Wojskowej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. bryg. Janusz LALKA, który przedstawił referat zatytułowany: Inżynieria wojskowa - współczesność i  przyszłość. Zarysował w nim historię inżynierii wojskowej przez ukazanie głównych elementów zabezpieczenia saperskiego walki: ułatwianie przesuwania wojsk do terenu działań bojowych i  przygotowanie środków do umożliwienia rozbicia nieprzyjaciela i zmniejszenia strat własnych.
      Następnie gen. bryg. Janusz LALKA zaprezentował w szerszym kontekście rolę i miejsce współczesnych wojsk inżynieryjnych w Polsce, porównując potencjał liczbowy tych wojsk w stosunku do całości Sił Zbrojnych RP, który obecnie wynosi około 8,8%. Kolejnym zagadnieniem były zadania realizowane w ramach reagowania kryzysowego, co w kontekście aktualnej sytuacji powodziowej w Polsce, wywołało duże zainteresowanie obecnych na sesji gości. Prelegent zaprezentował również udział polskich wojsk inżynieryjnych w misjach pokojowych na całym świecie, zaś końcowym elementem wystąpienia było przedstawienie głównych wyznaczników modernizacji technicznej tj. mechanizacja i robotyzacja, sprzęt nowej generacji, nowe technologie pracy, transport lotniczy, prace inżynieryjne w różnych klimatach, zapewnienie bezpieczeństwa żołnierzom i środowisku. Podsumowując swoje wystąpienie gen. bryg. Janusz LALKA zwrócił uwagę na nowy charakter wojsk inżynieryjnych: wojska lżejsze, bardziej mobilne i bezpieczniejsze.
      Kolejnym prelegentem był prof. dr hab. Marek PLEWCZYŃSKI z Akademii Obrony Narodowej, który przedstawił referat zatytułowany: Mieszkańcy Mazowsza czersko-warszawskiego w Wielkiej Wojnie z Zakonem Krzyżackim. W bardzo ciekawym wystąpieniu zaprezentował wkład rycerstwa chorągwi czersko-warszawskiej księcia Janusza w kampanii 1410 roku oraz w samej bitwie pod Grunwaldem. Rycerze księcia wzięli również udział w późniejszym bezowocnym oblężeniu Malborka. Wart podkreślenia był znaczący wkład ziemi mazowieckiej w przygotowania do Wielkiej Wojny z Zakonem, jak również fakt, że przez Mazowsze czersko-warszawskie wiódł szlak przemarszu wojsk litewskich.

      Płk Tadeusz DZIKOWSKI z Szefostwa Inżynierii Wojskowej SG WP zaprezentował referat zatytułowany: Wpływ inżynierii wojskowej na wiktorię grunwaldzką. Omawiając tło wielkiego konfliktu Polski i Litwy z Zakonem Krzyżackim z przed sześciuset lat, płk DZIKOWSKI szerzej przedstawił plan kampanii letniej 1410 roku, ze szczególnym uwzględnieniem przeprawy wojsk koronnych przez Wisłę pod Czerwińskiem na specjalnie przygotowanym moście, który jest uważany przez historyków za wielkie osiągnięcie inżynieryjne tamtych czasów. Prelegent przypomniał, że zapewnienie wojskom możliwości ruchu i manewru, miało zdecydowany wpływ na pomyślne rozegranie kampanii. W czasie przegrupowania wojsk w rejony koncentracji oraz dalszego przemieszczania na pole bitwy, a także rozwinięcia w rejonie Grunwaldu, realizowane były zadania wsparcia inżynieryjnego, polegającego min. na:
- rozpoznaniu inżynieryjnym dróg marszu;
- utrzymaniu dróg (przemieszczeniu tysięcy wozów taborowych);
- urządzaniu przepraw;
- budowie zapór fortyfikacyjnych w rejonie przeprawy.
      Płk Tadeusz DZIKOWSKI przedstawił wielkie znaczenie formacji realizujących wsparcie inżynieryjne w działaniach głównych sił jazdy, bez których nie udałoby się osiągnąć sukcesu w bitwie pod Grunwaldem, jak również w dalszych etapach wojny.

      Na zakończenie, swój referat zaprezentowała doc. dr hab. inż. prof. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego Barbara RYMSZA z Instytutu Badawczego Dróg i Mostów. Dotyczył on planowanej budowy repliki mostu wykonanego sześćset lat temu w Kozienicach i spławionego pod Czerwińsk, gdzie posłużył jako przeprawa dla wojsk koronnych króla Władysława Jagiełły. To ambitne przedsięwzięcie realizowane w ramach obchodów 600-lecia Bitwy pod Grunwaldem, ma być w założeniach atrakcją turystyczną Czerwińska i namacalnym dowodem wielkich osiągnięć polskiej sztuki inżynieryjnej XV wieku. Prelegentka przedstawiła również swoje własne badania dotyczące prawdopodobnego wyglądu mostu skonstruowanego na polecenie króla Jagiełły w Kozienicach oraz plany współczesnej repliki.

      W dyskusji głos zabrali prof. dr hab. Lech WYSZCZELSKI z Akademii Podlaskiej oraz dr hab. prof. AON Józef MARCZAK z Akademii Obrony Narodowej, zaś na koniec spotkania, goście zostali poczęstowani tradycyjną wojskową grochówką.

Sesji popularno-naukowej Wsparcie inżynieryjne w Wielkiej Wojnie z Zakonem Krzyżackim 1409-1411 towarzyszyła wystawa przygotowana przez Ośrodek Informacji Naukowej CBW zatytułowana: 600-lecie Bitwy pod Grunwaldem, która wzbudziła duże zainteresowanie zgromadzonych gości.